صدور
84 بازدید
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ نشده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
اکنون بهتر است مسئله«آیا پیامبر ـ ص ـ صادر اول است؟» را بر اساس همین باور مشترک مان از منشأ تاریخی آن شروع کنیم که این جمله و بقول اهل منطق این قضیه از کجا ناشی شده و کی وارد اصطلاحات برخی از حضرات شده است؟ ـ ؟ منشأ تاریخی: 1 ـ در قرآن و حدیث چیزی، لفظی، جمله أی به شکل«صادر اول» نه در مورد آن حضرت(صلواتالله علیه واله) داریم ونه در هر مورد دیگر . 2 ـ و این از مسلمات است که اصطلاح«صدور» ونیز«صادر اول» از ابتکارات انحصاری مکتب ارسطو، است. که هم مبنای هستی شناسی ارسطوئیسم در الهیات است و هم مبنای اساسی آن در طبیعیات، اگر در سایر مسائل فلسفه ارسطو بتوان خط مرزی تعیین کرد و برخی را مخصوص الهیات و برخی را مخصوص طبیعیات دانست، در مورد«صادر اول» به هیچ وجه امکان چنین تفکیکی وجود ندارد، صادر اول خشت اول فلسفه ارسطو است که هم طبیعیات و هم الهیاتش بر آن مبتنی است. فلسفه ارسطوئی منهای صادر اول همان طور که ماوراء الطبیعه اش آوار می شود طبیعتش نیز متلاشی می گردد. هر دو بخش مکتب او بر همین پایه واحد مبتنی است که در الهیات رابطه خالق با خلق را بیان می دارد‎‏‎و در طبیعیات‏‏ نظام هستی و آن 9 فلک موهوم ارسطو را.(امید وارم این توضیح واضحات را تحمل فرمائید). در«نقد مبانی حکمت متعالیه» توضیح داده ام که اساس تمسک ارسطو به چیزی به نام«صدور» و«صادر اول» سرگردانی و ناتوانی او در قبال این پرسش بود که«خداوند آن اولین پدیده را از چه چیز خلق کرد؟» از عدم که نمی شود چیزی خلق شود زیرا عدم عدم است یا از چیز دیگر خلق کرده و یا از وجود متعال خودش. در صورت اول مسئله سر از تسلسل در می آورد و در صورت دوم لازم گرفته که وجود خدا تجزیه شود و بخشی از آن به مخلوق اولیه تبدیل شود. لذا او دست به دامن«صدور» شد. ...
آدرس اینترنتی